Towarzystwo Urbanistów Polskich

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Artykuły i opinie > Europeizacja gospodarki przestrzennej w Polsce zarys propozycji założeń nowej ustawy - Ustawy okresu transformacji

Europeizacja gospodarki przestrzennej w Polsce zarys propozycji założeń nowej ustawy - Ustawy okresu transformacji

Email Drukuj PDF
Spis treści
Europeizacja gospodarki przestrzennej w Polsce zarys propozycji założeń nowej ustawy
Ustawy okresu transformacji
Krytyka Ustaw
Nowa Ustawa czy ...?
Antyeuropejskość dotychczasowych Ustaw
Podstawy gospodarek UE
Kierunki myślenia Komisji EU
Zarys założeń nowej Ustawy
Związki z towarzyszącymi ustawami
Planowanie zagospodarowania przestrzennego jako proces zintegrowany
Ciągłość procesu planowania/zagospodarowania
Materialne cele Ustawy
Planowość rozwoju przestrzennego osadnictwa
Uwzględnienie problematyki środowiska w planowaniu zagospodarowania
System planowania zagospodarowania przestrzennego
Hierarchiczność planów zagospodarowania przestrzennego
Przepisy (wskaźniki) urbanistyczne
Dopuszczalność wydawania decyzji w przypadku braku planu zagospodarowania
Udział obywateli w procesach planowania i zagospodarowania
Instrumenty realizacji planu
Nadzór urbanistyczny
Polityka terenowa
Ekonomiczne konsekwencje planów szczegółowych
Finansowanie podejmowanych przez gminę prac planistycznych
Baza informacyjna do sporządzania planów i monitoring ich realizacji
Popieranie rozwoju wiedzy i nauki
Potrzeby kadrowe
Edukacja społeczeństwa
Krytyczne warunki przygotowania projektu nowej Ustawy
Bibliografia
Wszystkie strony

Ustawy okresu transformacji ustrojowej

Transformacja ustrojowa państwa, jaka nastąpiła w Polsce w 1989 roku, wymagała dostosowania prawa krajowego do nowej sytuacji politycznej, gospodarczej i społecznej. W procesie tym ważną rolę odegrało także zawarcie przez Polskę Traktatu Stowarzyszeniowego ze Wspólnotą Europejską (1992), a następnie podjęcie negocjacji akcesyjnych (1998) wiążące się z koniecznością dostosowania prawa krajowego do prawa wspólnotowego. Było to bowiem jednym z podstawowych warunków przystąpienia Polski do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 roku. Podjęte w kraju prace legislacyjne objęły bardzo szerokie spektrum zagadnień, dotycząc niemal wszystkich dziedzin życia we współczesnym państwie europejskim. Objęły one również zagadnienia związane z zagospodarowaniem przestrzennym. W ramach tych ostatnich prac przygotowano i uchwalono dwie podstawowe Ustawy (1994 i 2003) wraz z odpowiednimi zarządzeniami wykonawczymi oraz kilka Ustaw mających charakter komplementarny. Zakres i sposób ujęcia tych regulacji odzwierciedlał z natury rzeczy przyjęte przez partie polityczne, rządy i organa legislacyjne rozumienie pojęcia planowania przestrzennego i zagospodarowania przestrzennego, wolę polityczną (lub jej brak) suwerenna w zakresie prowadzenia przez państwo polityki w tych dziedzinach oraz ważną rolę samorządów terytorialnych w nowym systemie zarządzania.
Przygotowane projektów i przyjęcie przez Parlament obu Ustaw: Ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (1994) oraz Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (2003) nie było sprawą ani łatwą ani szybką. Prace nad nimi trwały za każdym razem 4-5 lat, a przygotowanie drugiej Ustawy zostało przerwane w związku z zakończeniem kadencji Parlamentu w 2000 roku. Obie Ustawy były, zarówno w toku opracowywania kolejnych projektów, jak i po ich przyjęciu przez Parlament, przedmiotem krytyki od strony sposobu ich przygotowania, ich zakresu, zawartej w nich metodyki planowania oraz wielu przyjętych rozwiązań, a także czasem (śladowo) braku związków z rozwiązaniami funkcjonującymi po II wojnie światowej w Europie Zachodniej. Charakterystyczne w tym zakresie było stanowisko TUP, które wskazywało na konieczność wyprzedzającego opracowania rzeczowej oceny stanu gospodarki przestrzennej i określenia jej problemów występujących w Polsce, dokonania analizy istniejącego systemu legislacyjnego i organizacyjnego oraz przedstawienia rozwiązań ustawowych stosowanych i funkcjonujących w państwach Unii Europejskiej. Prac takich (niestety) nie podjęto. W konsekwencji, projekty obu ustaw były w znacznym stopniu reperkusją fragmentarycznej w natury rzeczy wiedzy, poglądów i ambicji ich autorów, a przyjęte ostatecznie przez Parlament ustalenia w znacznym stopniu odzwierciedleniem wpływu grup interesu.



 

Logowanie

Zalogowani użytkownicy uzyskują dostęp do nowych pozycji w menu i kalendarium, a członkowie TUP mają możliwość pisania artykułów na stronie