Towarzystwo Urbanistów Polskich

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Artykuły i opinie > Europeizacja gospodarki przestrzennej w Polsce zarys propozycji założeń nowej ustawy - Związki z towarzyszącymi ustawami

Europeizacja gospodarki przestrzennej w Polsce zarys propozycji założeń nowej ustawy - Związki z towarzyszącymi ustawami

Email Drukuj PDF
Spis treści
Europeizacja gospodarki przestrzennej w Polsce zarys propozycji założeń nowej ustawy
Ustawy okresu transformacji
Krytyka Ustaw
Nowa Ustawa czy ...?
Antyeuropejskość dotychczasowych Ustaw
Podstawy gospodarek UE
Kierunki myślenia Komisji EU
Zarys założeń nowej Ustawy
Związki z towarzyszącymi ustawami
Planowanie zagospodarowania przestrzennego jako proces zintegrowany
Ciągłość procesu planowania/zagospodarowania
Materialne cele Ustawy
Planowość rozwoju przestrzennego osadnictwa
Uwzględnienie problematyki środowiska w planowaniu zagospodarowania
System planowania zagospodarowania przestrzennego
Hierarchiczność planów zagospodarowania przestrzennego
Przepisy (wskaźniki) urbanistyczne
Dopuszczalność wydawania decyzji w przypadku braku planu zagospodarowania
Udział obywateli w procesach planowania i zagospodarowania
Instrumenty realizacji planu
Nadzór urbanistyczny
Polityka terenowa
Ekonomiczne konsekwencje planów szczegółowych
Finansowanie podejmowanych przez gminę prac planistycznych
Baza informacyjna do sporządzania planów i monitoring ich realizacji
Popieranie rozwoju wiedzy i nauki
Potrzeby kadrowe
Edukacja społeczeństwa
Krytyczne warunki przygotowania projektu nowej Ustawy
Bibliografia
Wszystkie strony
Zagospodarowanie przestrzenne jako działalność „przekrojowa” i związki z towarzyszącymi ustawami.

Efektywne działania w dziedzinie gospodarki przestrzennej muszą mieć charakter „przekrojowy” a nie sektorowy. Oznacza to, że planowanie i zagospodarowanie przestrzenne kieruje się własnymi kryteriami, podobnie jak ma to miejsce w dziedzinie finansów publicznych, gospodarki regionalnej czy ochronie środowiska. W procesie tym jest niezbędne uwzględnianie zarówno regulacji, jak i zamierzeń formułowanych w różnych sektorach zarządzania państwem, które mają wpływ na zagospodarowanie przestrzenne kraju i rozwój sieci osadniczej. Jak się ocenia, obecnie istnieje Polsce ponad 60 ustaw (z tego ponad 10 ma bezpośredni wpływ na procesy sporządzania planów) i ponad 100 zarządzeń wykonawczych różnych resortów. Powinny one być stale monitorowane przez resort odpowiedzialny za gospodarkę przestrzenną a projekty ich zmian analizowane i doprowadzane do zgodności z polityką zagospodarowania przestrzennego państwa . To samo odnosi się do prac planistycznych różnych resortów mających odwzorowanie przestrzenne. Upoważnienie resortu do monitorowania regulacji sektorowych oraz – w szczególności – analizowania i Ew. zawieszania sektorowych prac planistycznych niezgodnych z polityką zagospodarowania państwa, powinno być w Ustawie wyrażone expressis verbis.
Zasadę „przekrojowości” można by uwzględnić przez wskazanie w projekcie Ustawy tych ustaw resortowych, które są najbardziej bezpośrednio związane z gospodarką przestrzenną. Przyczyniłoby się to do jednoznacznego wyjaśnienia współczesnego pojęcia zagospodarowania przestrzennego i zarysowania ogólnej metodyki planowania oraz zapobiegło obecnym błędnym tendencjom do technizacji Ustawy. Do takich ustaw należałoby zwłaszcza zaliczyć: Prawo Budowlane, Ustawę o gospodarce nieruchomościami, Ustawę o ochronie przyrody, Ustawę o ochronie środowiska, Prawo wodne oraz Ustawę o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Szczególną uwagę należałoby poświęcić spójności nowej Ustawy z Prawem Budowlanym. Chodzi tu zarówno o rozgraniczenie materii obu Ustaw – pomysły połączenia obu w zbiorczy Kodeks nie wydają się słuszne – jak i o harmonizację ich treści, bowiem zachodzą między nimi ścisłe związki rzeczowe.



 

Logowanie

Zalogowani użytkownicy uzyskują dostęp do nowych pozycji w menu i kalendarium, a członkowie TUP mają możliwość pisania artykułów na stronie