Towarzystwo Urbanistów Polskich

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
II Kongres Urbanistyki Polskiej we Wrocławiu 2006 r.

PRZESŁANIE II KONGRESU URBANISTYKI POLSKIEJ

Email Drukuj PDF

"URBANISTYKA W DZIAŁANIU. TEORIA I PRAKTYKA"

  1. My uczestnicy II Kongresu Urbanistyki Polskiej potwierdzamy wagę i aktualność przesłania I Kongresu Urbanistyki Polskiej w 2003 r. „Miasto  wspólne dobro i zbiorowy obowiązek”
  2. W obecnej sytuacji kraju przesłanie to wymaga przełomu w skuteczności osiągania celów polityki przestrzennej urzeczywistniającej się przez efektywne przedsięwzięcia urbanistyczne.
  3. Przełom jest niezbędny wobec:
    • pogłębiającej się zapaści ładu przestrzennego, który zagraża dalszemu rozwojowi gospodarczemu, cywilizacyjnemu i demograficznemu,
    • szansy i potrzeby wzmocnienia konkurencyjności kraju w warunkach postępującej globalizacji,
    • potrzeby wzmocnienia ochrony wartości przyrodniczych i kulturowych.
  4. Zwiększenie skuteczności polityki przestrzennej jest wyzwaniem dla wszystkich zajmujących się realnie zagospodarowaniem przestrzeni.
  5. Uzyskanie skuteczności wymaga:
    • konstruowania i realizowania polityki przestrzennej z udziałem wszystkich zainteresowanych partnerów publicznych, społecznych i gospodarczych, warunkującym uzyskanie społecznej aprobaty i wsparcia politycznego,
    • wzmocnienia roli urbanistyki w procesie podejmowania decyzji politycznych,
    • prowadzenia polityki przestrzennej w skali kraju,
    • tworzenia struktur organizacyjnych zdolnych do skoordynowanej współpracy w ramach realizacji złożonych przedsięwzięć urbanistycznych, w tym także przynoszących obopólną korzyść przedsięwzięć publiczno-prywatnych,
    • stabilności dobrego i spójnego prawa,
    • uporządkowania kompetencji władz publicznych oraz ich wyposażenia w efektywne instrumenty polityki przestrzennej,
    • przeciwdziałania dysfunkcjom uspołecznienia procesów planowania,
    • reorientacji modelu planowania na kreowanie nowych wartości oraz sterowanie procesami rozwoju i przekształceń,
    • upowszechnienia wiedzy o dobrych praktykach planowania i realizacji.
 

DOKTRYNA URBANISTYCZNA NA NOWE CZASY

Email Drukuj PDF
  1. Aktywność i skuteczność działania urbanistyki powinna opierać się na aktualnym, aprobowanym i upowszechnionym systemie wartości i zasad określających sposób zaspokajania potrzeb człowieka.
  2. Modernizm w urbanistyce przechodzi do historii. Nowej doktryny dziś nie mamy.
  3. Na sposób zaspokajania potrzeb przestrzennych wpływają dziś przede wszystkim:
    • zasady gospodarki rynkowej, rozstrzygające obecnie w znacznej mierze o kierunkach rozwoju i przekształceń naszej przestrzeni,
    • resztki doktryny modernistycznej, pozostałe w nawykach warsztatowych urbanistów,
    • ogólnikowe zasady rozwoju zrównoważonego, występujące niemal wyłącznie w warstwie deklaratywnej.
  4. Nowa doktryna urbanistyczna powinna:
    • obejmować podstawy teoretyczne i zasady praktyczne,
    • konkretyzować pojęcie ładu przestrzennego jako dobra publicznego,
    • brać pod uwagę zmieniające się aspiracje, potrzeby, możliwości, upodobania i zwyczaje społeczeństwa polskiego,
    • odnosić się do problemów i tendencji rozwojowych polskich miast i całej przestrzeni kraju,
    • respektować obiektywne prawa rządzące urbanizacją,
    • ograniczać się do określenia podstawowych kanonów, pozostawiając pole do ich twórczej interpretacji,
    • uwzględniać pryncypia leżące u podstaw polityki Unii Europejskiej.
  5. Przygotowanie i opracowanie nowej doktryny urbanistycznej jest obowiązkiem całego zainteresowanego nią środowiska. Powinna ona być efektem porozumienia i współdziałania, emanacją wiedzy i poglądów szerokiego grona ludzi i organizacji zajmujących się wieloma aspektami urbanistyki.
  6. Stan prac nad nową doktryną powinien być zaprezentowany na kolejnym Kongresie Urbanistyki Polskiej.
 


Logowanie

Zalogowani użytkownicy uzyskują dostęp do nowych pozycji w menu i kalendarium, a członkowie TUP mają możliwość pisania artykułów na stronie