Towarzystwo Urbanistów Polskich

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Komisja Rewizyjna
Search
Search Keyword: Total 50 results found.
Tag: Opinia Ordering
(Zarząd Główny)
There are no translations available.

Najkrótszy krytyczny pogląd ws. projektowanych i poddanych konsultacjom społecznym „Założeń…” można by zamknąć w następującym stwierdzeniu: projekt ustawy miał dotyczyć tzw. pionowego podziału działki budowlanej (tj. ustanowienia odrębnej własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej), a nie proponowanego ustanowienia „odrębnej własności obiektów budowlanych”. Co najmniej od połowy lat 90. ub. wieku, wobec „przyspieszenia inwestycyjnego” widocznego zwłaszcza w dużych miastach, dyskutowano o konieczności wprowadzenia do obrotu prawnego (i ekonomicznego) takiego pewnego (i możliwie trwałego) tytułu do nieruchomości gruntowych, który umożliwiałby realizację zabudowy finansowanej m. in. na podstawie kredytów hipotekowanych na prawie do nieruchomości, „nad” lub „pod” nieruchomościami niezbywalnymi (w szczególności infrastrukturą drogową i kolejową). Planowane już wówczas zespoły zabudowy śródmiejskiej (także w fazie planów zagospodarowania przestrzennego) ustalały „przestrzenne” zasady „nawarstwiania się” struktur budowlanych i inżynierskich (w szczególności w nawiązaniu do terenów i obiektów infrastruktury kolejowej), okazywało się jednak, że ich realizacja napotyka na bariery finansowania, wynikające z faktu, że przestrzenie te mogły być udostępniane inwestorom – co najwyżej - na podstawie 30. letnich dzierżaw. Taki tytuł do nieruchomości nie pozwalał na zabezpieczenie finansowania zwłaszcza dla inwestycji dużych, trwałych, o długim okresie amortyzacji, w szczególności takich, których fragmenty (elementy takie jak lokale użytkowe lub mieszkania) można byłoby wydzielać i sprzedawać wraz z proporcjonalnym udziałem w nieruchomości gruntowej, z którą byłyby związane. Wówczas stało się oczywiste, że taka specyficzna „wirtualna” nieruchomość powinna mieć właściwie wszystkie prawne cechy tradycyjnie rozumianej nieruchomości gruntowej, w szczególności powinna być „zbywalna” z możliwością ustanawiania dla niej księgi wieczystej z wszystkimi jej atrybutami. Tego typu rozwiązania były zresztą od dawna znane „na Zachodzie” i (pomimo swoich krajowych specyfik) zwykle określane uogólnionym terminem „air rights” (tj. „praw do powietrza”). W Polsce poszukiwali takich rozwiązań zagraniczni inwestorzy nieruchomościowi, gotowi uczestniczyć w realizowaniu złożonych przedsięwzięć urbanistycznych, jednakże nie znajdowali w polskich przepisach odpowiedników narzędzi prawnych stosowanych dość powszechnie na zachodnich rynkach nieruchomości.

Tags: Opinia
Saturday, 16 October 2010
(Zarząd Główny)
There are no translations available.

Jako wiceprezes Towarzystwa Urbanistów Polskich, zaproszony przez organizatorów konferencji Pracodawców RP do dyskusji nad projektem „Kodeksu Budowlanego”, czuję się w obowiązku skomentować – niestety dość jednostronną – relację z tego wydarzenia autorstwa red. Marka Wielgo opublikowaną w Gazecie Wyborczej z 8 października 2010 r. pod tytułem: "Wolnośc budowlana dla inwestorów. Bat na złych urzędników". Faktem jest, iż nadmiernie przedłużające się prace resortu infrastruktury nad od dawna zapowiadanym projektem zmian ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tworzą dobry klimat do forsowania sprzecznych z nim poselskich inicjatyw czy przedstawiania autorskich propozycji z tej sfery. Znakomicie wpisuje się w tę sytuację projekt prof. Zygmunta Niewiadomskiego z zespołem, co jednak nie oznacza, że przybliża on zmianę niedoskonałych obowiązujących przepisów (to zaledwie założenia do dość radykalnych zmian wielu ustaw…), ani że cieszy się on poparciem tych środowisk, zwłaszcza urbanistów i architektów, które krytycznie oceniają projekt promowany przez b. wiceministra infrastruktury Olgierda Dziekońskiego. Jak na projekt autorski,  sporo w nim zapożyczeń z obowiązujących ustaw, poselskich projektów legislacyjnych, a  przede wszystkim z projektu Ministerstwa Infrastruktury, który jest w końcowej fazie prac Rady Ministrów.

Tags: Opinia
Friday, 08 October 2010
(Oddział Warszawa)
There are no translations available.

arch. Grzegorz A. BUCZEK, PRA, SARP, wiceprezes TUPczłonek Rady Architektury i Rozwoju Warszawyczłonek – sekretarz Głównej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej

Szanowna Paniprof. Hanna Gronkiewicz - WaltzPrezydent Miasta Stołecznego Warszawy

Urząd Miasta st. Warszawy,Plac Bankowy 3/5, 00-950 Warszawa

„List Otwarty”

dot.: konieczności zachowania spójności decyzji o wzizt z polityką przestrzenną Miasta st. Warszawy

Szanowna Pani Prezydent !

W ostatnich latach, tak w poprzedniej jak i kończącej się kadencji Rady m. st. Warszawy wielokrotnie zabierałem publicznie głos, także podczas posiedzeń powołanej przez Panią Prezydent Rady Architektury i Rozwoju Warszawy, w sprawie nadrzędności polityki przestrzennej Miasta st. Warszawy zapisanej w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta nad oba typami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Czyniłem tak, gdyż oczywista dla mnie – jako współautora projektu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - konieczna zgodność działań ze sfery tzw. „realizacji urbanistycznej” z zapisami studium gminnego nie była niestety przestrzegana w Warszawie… Wyrażało się to w powszechnym wydawaniu obu typów decyzji o wzizt w niespójności z głównymi celami dotyczącymi ochrony ładu przestrzennego Stolicy - tak Strategii rozwoju Warszawy do 2020 roku jak i samego Studium oraz z jego istotnymi zapisami, a wręcz w rażącej z nimi sprzeczności. Miało to często miejsce także w sytuacji zaawansowania procedur sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, co skutkowało nawet niemożnością ich uchwalenia, a w rezultacie także destrukcją ładu przestrzennego naszego Miasta, naruszeniem istotnych wartości jego struktury funkcjonalno – przestrzennej oraz tych ze sfery dziedzictwa kulturowego, no i – co przecież równie ważne – marnotrawstwem publicznych środków przeznaczanych na prowadzenie przez administrację samorządową Miasta i jego Dzielnic takich „wewnętrznie sprzecznych” działań. Najbardziej spektakularnym przykładem takich nieprawidłowości było zawieszenie prac nad projektem planu miejscowego Żoliborza Południowego, wobec niemożności pogodzenia w jego treści odnośnych zapisów Studium i sprzecznych z nimi warunków zabudowy ustalonych w licznych decyzjach o wz oraz uzyskanych na ich podstawie pozwoleń na budowę. Podobne przykłady można niestety mnożyć…

Tags: Opinia
Sunday, 19 September 2010
(Oddział Warszawa)
There are no translations available.

arch. Grzegorz A. BUCZEK, SARP, wiceprezes TUPczłonek Rady Architektury i Rozwoju Warszawy

Szanowna PaniHanna Gronkiewicz - Waltz Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy

za pośrednictwem:

Biura Architektury i Planowania PrzestrzennegoUrzędu m. st. Warszawy,PKiN, Plac Defilad 1, 00-901 Warszawa

dot. uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego  w rejonie Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie

W związku z wyłożeniem do publicznego wglądu projektu mpzp w rejonie PKIN w oraz odnośnym ogłoszeniem Prezydent m. st. Warszawy z dnia 30 czerwca 2010 r., zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wnoszę poniższe uwagi, dotyczące niektórych wskazanych ustaleń przyjętych w projekcie przedmiotowego planu.

Imię i nazwisko osoby wnoszącej uwagi: Grzegorz A. BUCZEK, Warszawa

Nieruchomości, których dotyczą wnoszone uwagi: uwagi dotyczą nieruchomości  położonych w granicach poszczególnych terenów wyodrębnionych  na rysunku projektu przedmiotowego mpzp liniami rozgraniczającymi i odpowiednio oznaczonych.

Niniejszym wnoszę następujące uwagi do wskazanych poniżej projektowanych ustaleń przyjętych w projekcie przedmiotowego mpzp:

- dotyczące terenu 1.ZP: - celowe jest uściślenie tekstowych graficznych ustaleń dot. kształtowania przestrzeni ciągów ulicznych poprzez ustanowienie obowiązku nasadzeń i/lub ogrodzeń i/lub elementów małej architektury kształtujących obowiązkowe pierzeje parkowe wzdłuż ulic Marszałkowskiej i Emilii Plater - jako kontynuacje obowiązujących linii zabudowy ustalonych w granicach terenów 2.UM/W i 7.UK oraz podobnego obowiązku ustalającego w postaci „zielonych” bram i/lub „narożników” wejścia w obszar Parku; - w zbliżony sposób winny być ustalone główne przejścia przez Park z rejonu wejść / wyjść stacji metra „Świętokrzyska” do rejonu wejść / wyjść Muzeum Sztuki Nowoczesnej i przejść do placu publicznego – terenu 9.KPp; - konieczne jest wprowadzenie ustaleń tak graficznych i tekstowych mających na celu „neutralizację” agresywnej formy wjazdu „ślimaka” ul. Projektowanej 8.KD-L, np. obowiązkowych nasadzeń drzew i krzewów, małej architektury o charakterze „parkowym” (w ramach ogólnego systemu obiektów tego typu w granicach przedmiotowego mpzp, w szczególności parku);

- uzasadnienie: Park Świętokrzyski jak i jego zieleń oraz urządzenia (o ile nie będzie przedmiotem odrębnego konkursowego opracowania przedrealizacyjnego) winien być w planie znacznie bardziej szczegółowo zaprojektowany, zwłaszcza w miejscach, które są kluczowe / krytyczne dla percepcji przestrzeni publicznej tego fragmentu centrum Warszawy;

Tags: Opinia
Wednesday, 08 September 2010
(Oddział Warszawa)
There are no translations available.

arch. Grzegorz A. BUCZEK

Projektowanie nowego centrum Warszawy – kolejna odsłona

Niedawno zakończone wyłożenie do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „w rejonie Pałacu Kultury i Nauki” oraz publiczna dyskusja nad nim nie wzbudziły ani większego zainteresowania, ani emocji. A przecież jest to projekt planu, który – jeśli potraktujemy go tak poważnie, jak poważne są problemy nim objęte – ma zadecydować o kształcie przestrzeni oraz funkcjonowaniu nowego centrum Stolicy Polski ! Jeśli założyć, że tak istotny projekt nie może być obojętny warszawiakom ( i nie tylko im !) to nikłe zainteresowanie może usprawiedliwić wyłącznie jego prezentacja w okresie letniej kanikuły, do tego z terminami wyłożenia i składania uwag bliskimi minimalnych wymagań przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stosowanych do niewielkich zmian mało znaczących planów np. na peryferiach małych gmina gmin… Jest coś niezrozumiałego w tym, że Władze Warszawy traktują ten – być może najważniejszy sporządzany obecnie plan – całkowicie rutynowo, nie promując jego prezentacji i możliwości publicznej dyskusji nad zawartymi w nim propozycjami, jako szczególnej okazji dla warszawiaków do współdecydowania o przyszłości nowego „serca” ich miasta. Prace nad tym projektem trwały ponad trzy lata – od lipca 2007 r. Efekty prac zespołu planistów z Miejskiej Pracowni Planowania Przestrzennego i Strategii Rozwoju za niego odpowiedzialnych wypadałoby przecież uhonorować specjalnymi prezentacjami odpowiadającymi randze tego projektu, przedstawić nie tylko sam projekt, ale także ich autorskie komentarze i wyjaśnienia… Dla porównania: laureaci konkursu na koncepcję zagospodarowania tego rejonu - autorzy odrzuconej wersji planu - często wyjaśniali jego ustalenia w mediach… Czyżby z nowym projektem nikt tak się nie utożsamiał, jak autorzy wersji „pokonkursowej”, czy chociażby promotor nadal obowiązującego planu z marca 2006 roku – były Naczelny Architekt Miasta ?Kilkanaście miesięcy temu znacznie większą promocję miała bliżej nieokreślona (w sensie procedury planistycznej) koncepcja zagospodarowania i możliwe – dość zresztą kontrowersyjne - warianty zabudowy, niż aktualny projekt, do którego wszyscy zainteresowaniu  mogli wnosić uwagi - do rozpatrzenia przez Prezydent Miasta. Czyżby tamta dyskusja (sprzed kilkunastu miesięcy) miała służyć tylko rozładowaniu emocji – bo nie miała formalnego znaczenia, a debatę, która może wpłynąć na ostateczny kształt ustaleń planu przeprowadzono celowo tak, aby nie uczestniczyło w niej zbyt wielu krytycznie nastawionych do propozycji planistów ?

Tags: Opinia
Monday, 06 September 2010
(Zarząd Główny)
There are no translations available.

dot. ustawy z 10.10.2008 r.

Pan Prezydent RPProf. Lech Kaczyński

Szanowny Panie Prezydencie!

Towarzystwo Urbanistów Polskich wraz z Prezydium KPZK PAN wnosi do Pana Prezydenta o zawetowanie ustawy skutkującej automatycznym odrolnienieniem gruntów w miastach. Zdaniem TUP i członków Prezydium ustawa ta jest sprzeczna z konstytucyjną zasadą rozwoju zrównoważonego, a w długiej perspektywie jest wręcz sprzeczna z gospodarczym i społecznym interesem Polski. Argumenty na rzecz jej uchwalenia były i są jednostronne - faworyzujące wyłącznie interesy grupy agresywnych inwestorów i rolników działających w strefie miejskiej i podmiejskiej, kosztem interesu publicznego. Zdaniem naszym przy jej opracowywaniu i uzasadnianiu celowo (jeśli nie z premedytacją) pominięto analizę społecznych i ekonomicznych kosztów i korzyści, jednostronne i fałszywie argumentując, iż uchwalenie tej ustawy obniży cenę terenów budowlanych i zdynamizuje rozwój gospodarczy.Naszym zdaniem przyjcie tej ustawy, przy obecnym nieskutecznym systemie planowania przestrzennego (który wymaga naszym zdaniem poważnych długookresowych systemowych zmian) prowadzi do:

Tags: Opinia
Wednesday, 19 November 2008
(Zarząd Główny)
There are no translations available.

Uwagi Towarzystwa Urbanistów Polskich do projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane, ustawy- o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (wersja z 17. 06. 2008)

1. Poniższe uwagi koncentrują się na tej części projektowanej ustawy, która dotyczy nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Punktem wyjścia i układem odniesienia oceny projektowanych zmian są wielokrotnie formułowane w ubiegłych latach stanowiska TUP w sprawie reformowania systemu planowania przestrzennego w Polsce, które sprowadzić można do następującego postulatu:

konieczna reforma planowania przestrzennego powinna być przeprowadzona w dwóch etapach: a) etap I, czyli tzw. mała nowelizacja, polegający na doraźnych zmianach, zwiększających skuteczność obowiązującego dzisiaj systemu planowania i zagospodarowania przestrzennego; b) etap II, obejmujący propozycje zmian systemowych, dokonanych na podstawie weryfikacji przesłanek aksjologicznych planowania przestrzennego, poprzedzony opracowaniem założeń nowej ustawy i poddaniem ich pod szeroką (społeczną, polityczną i fachową) dyskusję.

 

Tags: Opinia
Monday, 21 July 2008
(Zarząd Główny)
There are no translations available.

Pan Andrzej AumillerMinister Budownictwa

Szanowny Panie Ministrze!

W załączeniu pragnę przekazać opinię i uwagi Zarządu Głównego Towarzystwa Urbanistów Polskich do projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stanowisko to zastało sformułowane na podstawie przeprowadzonej w naszym środowisku dyskusji, zakończonej stosowną uchwałą Zarządu Głównego i dlatego może być przekazane dopiero teraz.Jednocześnie chciałbym po raz kolejny zgłosić pełną gotowość podjęcia przez Towarzystwo partnerskiej współpracy z Pana Urzędem przy tworzeniu podstaw prawnych planowania przestrzennego. Mając na uwadze zapowiadaną przez Rząd systemową reformę planowania przestrzennego i kierując się postanowieniami naszego statutu, chciałbym zgłosić Panu Ministrowi propozycję zorganizowania przez TUP pod auspicjami Ministerstwa Budownictwa ogólnopolskiej konferencji poświęconej celom i założeniom tej reformy.Licząc na przychylne rozpatrzenie przez pana Ministra tej wstępnej propozycji, chciałbym prosić o sygnał, który pozwoliłby nam podjąć z przedstawicielami Ministerstwa rozmowy w tej sprawie.

 

Tags: Opinia
Tuesday, 23 January 2007
(Zarząd Główny)
There are no translations available. Towarzystwo Urbanistów Polskich obserwuje z rosnącym niepokojem pogłębiający się kryzys gospodarki przestrzennej, którego współzależnymi przejawami są: niespójność oraz niestabilność podstaw prawnych planowania i zagospodarowania przestrzennego; nieskuteczność instrumentów koordynacji planowania przestrzennego na poziomie gminy, regionu i kraju, a także brak właściwych powiązań pomiędzy planowaniem przestrzennym a planowaniem i programowaniem rozwoju w układzie resortowym; brak miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, stanowiących jedynie właściwą podstawę i główne narzędzie kształtowania ładu przestrzennego; brak klarownych reguł określania przestrzennych uwarunkowań procesów inwestycyjnych, prowadzący do „nieprzewidywalności polskiej przestrzeni” oraz powodujący stan ogólnej dezorientacji w sprawach planowania przestrzennego; nadmierna, sprzyjająca korupcji, uznaniowość w działaniach administracji.
Tags: Opinia
Monday, 18 September 2006
(Zarząd Główny)
There are no translations available.

Towarzystwo Urbanistów Polskich, oceniając krytycznie skuteczność systemu planowania przestrzennego, opowiadało się od dawna i opowiada nadal za dokonaniem w nim zasadniczych zmian Zmiany te powinny być jednak poprzedzone kompleksowym i wiarygodnym raportem o przejawach i przyczynach słabości regulacji prawnych obowiązujących w sferze gospodarki przestrzennej oraz opracowaniem założeń dotyczących modelu systemu planowania przestrzennego oraz podstaw i zakresu jego prawnej regulacji. Jednocześnie Towarzystwo uważa za konieczne, aby wyprzedzająco w stosunku do zmian systemowych usuwać w trybie nowelizacji ewidentne mankamenty i braki obowiązujących przepisów.Odnosząc powyższe stanowisko do przedłożonego do konsultacji projektu ustawy, Towarzystwo stwierdza, co następuje:

Tags: Opinia
Wednesday, 06 September 2006

Logowanie

Zalogowani użytkownicy uzyskują dostęp do nowych pozycji w menu i kalendarium, a członkowie TUP mają możliwość pisania artykułów na stronie