Towarzystwo Urbanistów Polskich

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Search
Search Keyword: Total 47 results found.
Tag: Opinia Ordering
(Zarząd Główny)
Apel do Premiera Donalda Tuska

Zbliża się termin wygłoszenia przez Pana Premiera kolejnego expose.W dwóch poprzednich wystąpieniach tej rangi sprawy budownictwa mieszkaniowego były potraktowane marginesowo. Rząd i Platforma Obywatelska odrzuciły w Sejmie w 2011 roku społeczną inicjatywę uchwalenia ustawy w sprawie Wieloletniego Narodowego Programu Mieszkaniowego wzorowanej na doświadczeniach europejskich. Program miał w okresie kilkunastu lat zdyscyplinować i przyspieszyć działania kolejnych rządów i ministerstw w celu poprawy sytuacji mieszkaniowej Polaków. Brak długookresowej polityki mieszkaniowej i niedocenianie problemów mieszkaniowych polskich rodzin przez elity polityczne powodują powiększanie dystansu jaki nas dzieli od innych krajów UE (w większości wskaźników statystycznych dotyczących mieszkalnictwa zajmujemy ostatnie miejsce wśród krajów UE).

 

Tags: Opinia
poniedziałek, 08 października 2012
(Zarząd Główny)
Stanowisko ZG TUP w sprawie projektu założeń do zmiany ustawy Prawo budowlane,

o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw

Towarzystwo Urbanistów Polskich od dłuższego czasu zgłasza potrzebę dokonania zasadniczych zmian w prawie planowania i zagospodarowania przestrzennego, stanowiących konieczny warunek przywrócenia skutecznej ochrony nadrzędnych wartości jakimi są ład przestrzenny i zrównoważony rozwój. Jednocześnie Towarzystwo z dezaprobatą odnosi się do licznych w ostatnich latach inicjatyw legislacyjnych, podejmowanych od przypadku do przypadku, bez czytelnej koncepcji rozwiązań docelowych. Takie działania przynoszą więcej szkód niż korzyści, gdyż destabilizując prawo nie rozwiązują problemów zasadniczych. Dla potwierdzenia tej tezy należy zauważyć, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym była jak dotychczas nowelizowana średnio co pół roku, a mimo to nie został zmieniony przepis pozwalający na swobodną interpretację pojęcia „działka sąsiednia”, w rezultacie czego mamy do czynienia z dokonującą się w majestacie prawa patologią przestrzenną.
Tags: Opinia
środa, 11 lipca 2012
(Zarząd Główny)

Urbanistyka w polskim wydaniu. Czy plan miejscowy spełnia swoje funkcje, a ład przestrzenny się opłaca?

O tym, dlaczego w Polsce urbanistyka kojarzy się z chaosem, co wynika z planów miejscowych i w jaki sposób kształtowany jest ład przestrzenny wypowiada się Grzegorz A. Buczek, wiceprezes Towarzystwa Urbanistów Polskich w wywiadzie dla muratorplus.pl

Tags: Opinia
poniedziałek, 02 lipca 2012
(Zarząd Główny)

Szanowne Koleżanki i Koledzy,

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej trwają intensywne prace nad „Założeniami do ustawy Prawo Budowlane, o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (i niektórych innych ustaw)”. Według deklaracji Autorów projektu „Założeń…” mają one służyć przede wszystkim usprawnieniu procesu inwestycyjnego…Upubliczniony i konsultowany ostatnio podczas masowych spotkań projekt „Założeń…” nie daje jednak nadziei na to, że nowe przepisy będą zawierać skuteczne regulacje dla ochrony jakości przestrzeni, usprawnienia procesu inwestycyjnego, czy np. dla prawidłowego definiowania ról poszczególnych jego uczestników. W treści „Założeń…” nie jest czytelny stosunek Autorów do realizacji Celu. 6 Koncepcji zagospodarowania przestrzennego Kraju 2030 „ Przywrócenie i utrwalenie ładu przestrzennego” - jako ważnego elementu warunkującego rozwój kraju, ani innych istotnych kwestii zarysowanych jako priorytety reformy systemowej w stanowisku Głównej Komisji Urbanistyczno – Architektonicznej z listopada 2010 roku czy w eksperckim projekcie Polskiej Polityki Architektonicznej z maja 2009 roku. Brak w nim jednoznacznych odniesień do obecnej kryzysowej sytuacji przestrzeni Polski, jest natomiast czytelne utrzymanie destrukcyjnych dla ładu przestrzennego i jakości przestrzeni publicznych licznych tzw. „spec-ustaw”…"W takiej sytuacji przedstawiamy (równolegle do analogicznego działania Prezesa SARP dr arch. Jerzego Grochulskiego; patrz.: www.sarp.org.pl ) poniższy Apel „Deregulacja nonsensów…”, skrótowo wyjaśniający nasze stanowisko w tej materii i wskazujący obszary wymagające nowego formalnego uregulowania.Wszyscy skłonni poprzeć poniższy Apel mogą go dalej rozpowszechniać oraz informować o swym poparciu pocztą elektroniczną.

Z koleżeńskimi pozdrowieniamiarch. Grzegorz A. BuczekWiceprezes TUP

Tags: Opinia
sobota, 02 czerwca 2012
(Zarząd Główny)

Społeczne, funkcjonalne i ekonomiczne skutki niekontrolowanej urbanizacji i chaosu przestrzennego, są w Polsce od szeregu lat powszechnie krytykowane. Niekontrolowana urbanizacja i brak koordynacji przestrzennej procesów inwestycyjnych utrudniają funkcjonowanie miast i pogarszają warunki życia ich mieszkańców oraz obniżają społeczną i ekonomiczną wartość przestrzeni. Brak troski o miasta i jakość usług powodują narastającą degradację wielu terenów zurbanizowanych. Zieleń publiczna, użytkowana w polskich miastach od wielu dziesięcioleci jest dziś wyprzedawana. Ochrona interesu publicznego jest nieskuteczna, podczas gdy obejmuje on szereg ważnych problemów, takich jak standard życia w miastach i społeczne cechy zagospodarowania przestrzeni, promujące społeczną integrację, eliminując wykluczenia i segregacje. Interes publiczny to również zapewnienie dostępu do funkcji kultury i edukacji, troska o klimat miasta i jego transport publiczny. Brak planów przestrzennych powoduje również coraz częstsze spory i konflikty, bowiem jedynie plan przestrzenny może zapewnić właściwą koordynację procesów inwestycyjnych.Największe straty patologia przestrzenna kreuje w dziedzinie ekonomiki Państwa, bowiem chaotyczna i żywiołowa suburbanizacja wywołuje wielomiliardowe straty, pokrywane ze środków publicznych:

Tags: Opinia
sobota, 25 lutego 2012
(Zarząd Główny)

Niniejsza opinia, odnosząca się do projektu Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju "Polska 2030, Trzecia fala nowoczesności" ma charakter ogólny - odnosi się przede wszystkim do podstawowych założeń dokumentu, przygotowanego przez Zespół Doradców Strategicznych Premiera RP.

Środowisko osób zrzeszonych w TUP wyraża zadowolenie, iż dokument ten podkreśla znaczenie Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowanie Kraju 2030, jako dokumentu o randze strategicznej, kluczowego dla poprawy stanu zagospodarowania przestrzennego kraju. Po zatwierdzeniu KPZK 2030 przez Radę Ministrów zakładamy, iż dojdzie do uspójnienia zapisów tego Projektu z przyjętą już Koncepcją. Naszym zdaniem Projekt ten w części tzw. implementacyjnej jest dokumentem formalnie odpowiadającym działaniom krótkookresowym czyli usuwającym bariery prawne i instytucjonalne związane z naszym zapóźnieniem cywilizacyjnym, a nie dokumentem ramowym, strategicznym i koordynującym inne dokumenty o charakterze średniookresowym. Treść i forma Projektu nie jest zgodna z przypisaną mu funkcją w systemie planowania strategicznego na rzecz rozwoju Polski, czyli z rolą i rangą przypisanymi mu ustawą o polityce rozwoju.
Tags: Opinia
czwartek, 22 grudnia 2011
(Oddział Kraków)

W związku z toczącą się dyskusją na temat możliwych lokalizacji pomnika Armii Krajowej w Krakowie, Zarząd Oddziału TUP przedstawił własne stanowisko w tej sprawie.

Tags: Opinia
środa, 05 października 2011
(Zarząd Główny)

Motto: „Gaździno, a ile to kosztuje u Was pobyt ? Panocku, w tym więksym pokoju 100 złotych za dzień, a w tym mniejsym - 150. Dlaczego !? A bo wicie, z tego mniejsego zobacycie Giewont, a z tego winksego - tylko stodołę Józka Gąsienicy!” [zasłyszane].

Jak rozumieć „ład przestrzenny” ?

Termin „ład przestrzenny” używany przez urbanistów (i nie tylko !) od dziesiątków lat, przepisem został po raz pierwszy zdefiniowany dopiero ponad 8 lat temu, w ustawie z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [dalej: ustawa o PiZP]. Stało się tak pomimo tego, że już w ustawie z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym sprawy ładu przestrzennego wymieniono na pierwszym miejscu wśród zadań własnych gminy [Art.7.1.Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: 1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, (…)]. Ilekroć w ustawie o PiZP jest mowa o ładzie przestrzennym to zgodnie z przepisem art. 2 pkt 1 – „należy przez to rozumieć takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne”. Charakterystyczne jest to, że wśród cech ładu przestrzennego wcale - wbrew dość powszechnej opinii oraz głosom krytyków - nie dominują kwestie „kompozycyjno-estetyczne”. Istotą ładu przestrzennego jest bowiem harmonijna całość oraz uporządkowane relacje wielu dotyczących przestrzeni uwarunkowań i wymagań, w tym społeczno-gospodarczych. Ład przestrzenny jest też nieodłącznym atrybutem konstytucyjnie gwarantowanego rozwoju zrównoważonego. Może dla uniknięcia nieporozumień należało zamiast terminu „ład” użyć (przez analogię do tego pojęcia w angielskim, francuskim, niemieckim i innych językach) słowa „porządek” (przestrzenny)?

Tags: Opinia
środa, 05 października 2011
(Zarząd Główny)

… podsumowanie wystąpienia Autora „Planistyczna rola gminy w przygotowaniu inwestycji” wygłoszonego 9 czerwca 2011 r. w Józefowie k/ Warszawy, podczas XIV Konferencji Izby Projektowania Budowlanego i Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa „Inwestor i projektant w kształtowaniu przestrzeni”.

Ustawodawca bardzo obszernie i dość szczegółowo określił problematykę szeroko rozumianej sfery inwestycyjnej do stanowienia w dokumentach planistycznych gminy samorządowej – określających jej politykę przestrzenną (definiowaną w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; dalej: studium, studium uikzp, studium gminne), a także w przestrzennym prawie miejscowym (stanowionym w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego; dalej: mpzp, plany miejscowe, plany zagospodarowania), spójnym ze studium gminnym, które ma służyć realizacji tejże polityki przestrzennej (a za jej pośrednictwem - także w strategii rozwoju gminy). Ustawodawca określił też sposób i zakres powiązania ustaleń planów miejscowych z dokumentami o charakterze finansowym i rzeczowym (prognoza skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego oraz załącznik o sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej…). Przepisy ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: ustawa o pizp) ustalają sposób i zakres partycypowania wszystkich zainteresowanych (a więc także podmiotów inwestorskich) w sporządzaniu dokumentów planistycznych. „Systemowy” obraz tej sfery wydaje się być dość całościowy i w miarę spójny… Niestety jej obraz rzeczywisty jest znacznie mniej zadawalający…

Tags: Opinia
środa, 05 października 2011
(Zarząd Główny)
Uchwała Kongresu Budownictwa

Uchwała została wypracowania w wyniku posiedzenia Kongresu Budownictwa w dniu 20 maja br. w Sali Kolumnowej Sejmu. Towarzystwo Urbanistów Polskich reprezentował Wiceprezes  Grzegorz Buczek. "Sprawy poruszone w Uchwale wymagają pilnych decyzji politycznych. Między innymi, wobec fundamentalnych zastrzeżeń merytorycznych, należy przerwać dalsze prace nad poselskim projektem ustawy dotyczącym spółdzielczości mieszkaniowej. Jest powszechne przekonanie, że projekt ustawy został wywołany interesami politycznymi i ma służyć kampanii wyborczej. Jego dalsze procedowanie w kampanii wyborczej może doprowadzić do nieodwracalnych strat. Podobnej rozwagi wymagają podjęte przez koalicję rządową prace nad reformą towarzystw budownictwa społecznego. Wyrażamy nadzieję, że Uchwała nie podzieli losu Uchwały Kongresu z 2002 roku, która została kompletnie zignorowana przez kolejne rządy. Skutek jest między innymi taki, że pomimo stosunkowo niezłej sytuacji gospodarczej, Polska umacnia swoje ostatnie miejsce w Europie w większości wskaźników dotyczących mieszkalnictwa. Ponownie postulujemy spotkanie w tych sprawach z Prezesem Rady Ministrów i Marszałkiem Sejmu. Roman Nowicki Przewodniczący"

Tags: Opinia
czwartek, 09 czerwca 2011
(Zarząd Główny)

Definicja ustawowa a praktyka planistyczna

Ponad osiem lat temu ustawodawca zdefiniował pojęcie przestrzeni publicznej i przypisał jej istotne znaczenie. „Art. 2. Ilekroć w ustawie [z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dalej: ustawa] jest mowa o: (…) "obszarze przestrzeni publicznej" - należy przez to rozumieć obszar o szczególnym znaczeniu dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i sprzyjający nawiązywaniu kontaktów społecznych ze względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne, określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; (…). Art. 10. (…) ust. 2. W studium określa się w szczególności: (…) pkt 8) obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie przepisów odrębnych, w tym (…) obszary przestrzeni publicznej; (…).” Przepisy te niestety są powszechnie „obchodzone”: studia gminne sporządzane pod rządami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. (która nie zawierała takich wymagań…) nie są aktualizowane, zaś bardzo wiele studiów gminnych sporządzonych od roku 2003 wcale nie wyznacza obszarów przestrzeni publicznej, lub wyznacza ich bardzo niewiele. Do tego często wskazywane jako przestrzenie publiczne są tereny „drugorzędne”, a nie te najistotniejsze, czego szczególnym przykładem jest Warszawa: obszarami przestrzeni publicznej wg Studium Warszawy z października 2006 r. nie są np. Plac Piłsudskiego czy Plac Zamkowy, a jest nią np. rejon ronda im. Dżochara Dudajewa w Dzielnicy Włochy…

Tags: Opinia
niedziela, 22 maja 2011
(Oddział Szczecin)

 

Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią prezentujemy uwagi naszego Oddziału do koncepcji projektu mpzp "Stare Miasto-Starówka" w Szczecinie, które w dniu 9 maja zostały złożone w Biurze Planowania Przestrzennego Miasta w Szczecinie.

 

W związku z upublicznieniem wariantowej koncepcji projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Stare Miasto-Starówka" w Szczecinie, a także prezentacją arch. Janusza Nekanda-Trepki na zebraniu otwartym naszego stowarzyszenia w dniu 29 kwietnia b.r. - Towarzystwo Urbanistów Polskich Oddział w Szczecinie przedstawia swoje uwagi do ww. koncepcji.

Stwierdzamy, iż żaden z prezentowanych wariantów nie spełni zakładanych założeń przywrócenia staremu miastu funkcji centrum usługowo-turystycznego jakie ma pełnić centralna część śródmieścia, mimo słusznych propozycji dogęszczenia zabudowy w układzie kwartałowym i wzbogacenia programu usługowego, a także rewitalizacji przestrzeni publicznych  historycznych placów.

Podstawowym problemem obszaru objętego planem jest jego izolacja i brak integracji  przestrzennej z sąsiedztwem, w tym z nabrzeżem i rzeką Odrą. Niestety, zamiast dalekowzrocznej polityki przestrzennej i transportowej polegającej na ograniczaniu ruchu samochodowego w centrum i rozwijaniu alternatywnego transportu zbiorowego rozbudowuje się układy komunikacji samochodowej, oferuje nowe węzły drogowe w ścisłym centrum miasta, tworząc nowe bariery i intensyfikując fragmentację przestrzeni.

 

Tags: Opinia
poniedziałek, 09 maja 2011
(Zarząd Główny)
Wstęp

Wprowadzenie w okresie transformacji ustrojowej w Polsce regulacje ustawowe dotyczące gospodarki przestrzennej nie nawiązywały do rozwiązań stosowanych po II wojnie światowej w państwach Zachodniej Europy, ani do zaleceń i polityk rozwijanych przez Wspólnotę/Unię Europejską. Efektem tych lokalnych regulacji była – jak dotychczas – postępująca dewastacja polskiej przestrzeni (mimo niewielkich rozmiarów inwestycji, zwłaszcza mieszkaniowych) oraz jej peryferyzacja zmniejszająca atrakcyjność kraju i ograniczająca jego konkurencyjność w układzie międzynarodowym. Zjawiska te nie pozostały niezauważone, co wyraziło się rosnącą krytyką istniejących regulacji prawnych ze strony samorządów, najbardziej bezpośrednio dotkniętych regulacjami ustawowymi, jak i znacznej części środowisk fachowych związanych z gospodarką przestrzenną, a także w ostatnich latach (z innych przyczyn) – ze strony polityków i inwestorów. Spowodowało to podjęcie przez resorty, w których kompetencji leżały (przynajmniej teoretycznie) sprawy planowania i zagospodarowania przestrzennego, prac nad zmianami istniejących regulacji. Pojawiły się przy tym dwa kierunki myślenia: opracowanie projektu całkowicie nowej Ustawy oraz ograniczenie proponowanych zmian do nowelizacji Ustawy 2003. Ostatnio (październik 2006) resort Budownictwa przyjął tę drugą zasadę, zapowiadając jednocześnie podjęcie systematycznych prac nas przygotowanie projektu nowej, kompleksowej Ustawy, mającej na celu systemową zmianę całej sfery gospodarki przestrzennej.

Tags: Opinia
poniedziałek, 28 marca 2011
(Zarząd Główny)

Towarzystwo Urbanistów Polskich, wypełniając swoją statutową powinność, pragnie zgłosić w ramach konsultacji społecznych następujące - przyjęte na posiedzeniu ZG TUP w dniu 18 marca - uwagi do w.w. projektu:

Mamy pełną świadomość, że prace nad KPZK toczą się w niesprzyjających okolicznościach spowodowanych tym, że równolegle trwają prace nad daleko idącą reformą systemu zarządzania rozwojem Polski, obejmującą także planowanie przestrzenne. Mimo to Towarzystwo w pełni popiera potrzebę aktualizacji wykładni polityki przestrzennej państwa. Zmiany w sferze uwarunkowań zewnętrznych, związane głównie z wejściem Polski do UE, są wystarczającym - choć nie jedynym - tego uzasadnieniem.
Tags: Opinia
czwartek, 24 marca 2011
(Zarząd Główny)
Stanowisko ws likwidacji warszawskiego biura UN habitat

Towarzystwo Urbanistów Polskich i Komitet Przestrzennego Zagospodarowania Kraju przy Prezydium PAN są głęboko zaniepokojone wiadomością, że regionalne biuro UN Habitat nie będzie dalej usytuowane w Polsce. Trudny do przecenienia dorobek jaki w dziedzinie rozwoju przestrzennego, polityki miejskiej, integracji środowiska i wymiany doświadczeń oraz współpracy międzynarodowej mającej na celu poprawę jakości życia mieszkańców miast i regionów osiągnęło warszawskie biuro UN Habitat nie powinien zostać zaprzepaszczony.

Tags: Opinia
niedziela, 20 lutego 2011
(Zarząd Główny)

jako elementu zintegrowanego planowania rozwoju kraju

Stanowisko Głównej Komisji Urbanistyczno-ArchitektonicznejPrzyjęte na XV posiedzeniu Komisji w dniu 26 listopada 2010 roku

Znaczenie ładu przestrzennego, jako nierozłącznego atrybutu rozwoju zrównoważonego rozumianego w szerokim, zintegrowanym ujęciu, dla warunków życia obywateli, funkcjonowania gospodarki i szans rozwojowych Państwa spowodowało, że w krajach cywilizowanych racjonalizacja procesów przestrzennych stała się jednym z najważniejszych zadań władz publicznych. Również w Polsce za racjonalność procesów przestrzennych, za ład przestrzenny decydujący o wartości, jakości i tożsamości polskiej przestrzeni odpowiedzialność ponosi Państwo i jego władze publiczne – rządowe i samorządowe. Ład przestrzenny ma szereg aspektów:

 

Tags: Opinia
piątek, 10 grudnia 2010
(Oddział Warszawa)

Grzegorz A. Buczek

Polska Rada Architektury oraz  Rada Towarzystwa Urbanistów Polskich zwracają się do Pani w sprawie Projektu Miejscowego Planu Zagospodarowania Centrum Warszawy. Warszawa jest jedyną stolicą Europy dysponującą niezabudowanym terenem w samym centrum miasta. To niezwykła szansa na stworzenie unikalnej, atrakcyjnej dla wszystkich mieszkańców i turystów przestrzeni. Proces planowania centrum trwa od wielu lat i doprowadził do sformułowania wielu prawidłowych decyzji, do jakich trzeba zaliczyć:

Tags: Opinia
wtorek, 09 listopada 2010
(Zarząd Główny)

Najkrótszy krytyczny pogląd ws. projektowanych i poddanych konsultacjom społecznym „Założeń…” można by zamknąć w następującym stwierdzeniu: projekt ustawy miał dotyczyć tzw. pionowego podziału działki budowlanej (tj. ustanowienia odrębnej własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej), a nie proponowanego ustanowienia „odrębnej własności obiektów budowlanych”. Co najmniej od połowy lat 90. ub. wieku, wobec „przyspieszenia inwestycyjnego” widocznego zwłaszcza w dużych miastach, dyskutowano o konieczności wprowadzenia do obrotu prawnego (i ekonomicznego) takiego pewnego (i możliwie trwałego) tytułu do nieruchomości gruntowych, który umożliwiałby realizację zabudowy finansowanej m. in. na podstawie kredytów hipotekowanych na prawie do nieruchomości, „nad” lub „pod” nieruchomościami niezbywalnymi (w szczególności infrastrukturą drogową i kolejową). Planowane już wówczas zespoły zabudowy śródmiejskiej (także w fazie planów zagospodarowania przestrzennego) ustalały „przestrzenne” zasady „nawarstwiania się” struktur budowlanych i inżynierskich (w szczególności w nawiązaniu do terenów i obiektów infrastruktury kolejowej), okazywało się jednak, że ich realizacja napotyka na bariery finansowania, wynikające z faktu, że przestrzenie te mogły być udostępniane inwestorom – co najwyżej - na podstawie 30. letnich dzierżaw. Taki tytuł do nieruchomości nie pozwalał na zabezpieczenie finansowania zwłaszcza dla inwestycji dużych, trwałych, o długim okresie amortyzacji, w szczególności takich, których fragmenty (elementy takie jak lokale użytkowe lub mieszkania) można byłoby wydzielać i sprzedawać wraz z proporcjonalnym udziałem w nieruchomości gruntowej, z którą byłyby związane. Wówczas stało się oczywiste, że taka specyficzna „wirtualna” nieruchomość powinna mieć właściwie wszystkie prawne cechy tradycyjnie rozumianej nieruchomości gruntowej, w szczególności powinna być „zbywalna” z możliwością ustanawiania dla niej księgi wieczystej z wszystkimi jej atrybutami. Tego typu rozwiązania były zresztą od dawna znane „na Zachodzie” i (pomimo swoich krajowych specyfik) zwykle określane uogólnionym terminem „air rights” (tj. „praw do powietrza”). W Polsce poszukiwali takich rozwiązań zagraniczni inwestorzy nieruchomościowi, gotowi uczestniczyć w realizowaniu złożonych przedsięwzięć urbanistycznych, jednakże nie znajdowali w polskich przepisach odpowiedników narzędzi prawnych stosowanych dość powszechnie na zachodnich rynkach nieruchomości.

Tags: Opinia
sobota, 16 października 2010
(Zarząd Główny)

Jako wiceprezes Towarzystwa Urbanistów Polskich, zaproszony przez organizatorów konferencji Pracodawców RP do dyskusji nad projektem „Kodeksu Budowlanego”, czuję się w obowiązku skomentować – niestety dość jednostronną – relację z tego wydarzenia autorstwa red. Marka Wielgo opublikowaną w Gazecie Wyborczej z 8 października 2010 r. pod tytułem: "Wolnośc budowlana dla inwestorów. Bat na złych urzędników". Faktem jest, iż nadmiernie przedłużające się prace resortu infrastruktury nad od dawna zapowiadanym projektem zmian ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tworzą dobry klimat do forsowania sprzecznych z nim poselskich inicjatyw czy przedstawiania autorskich propozycji z tej sfery. Znakomicie wpisuje się w tę sytuację projekt prof. Zygmunta Niewiadomskiego z zespołem, co jednak nie oznacza, że przybliża on zmianę niedoskonałych obowiązujących przepisów (to zaledwie założenia do dość radykalnych zmian wielu ustaw…), ani że cieszy się on poparciem tych środowisk, zwłaszcza urbanistów i architektów, które krytycznie oceniają projekt promowany przez b. wiceministra infrastruktury Olgierda Dziekońskiego. Jak na projekt autorski,  sporo w nim zapożyczeń z obowiązujących ustaw, poselskich projektów legislacyjnych, a  przede wszystkim z projektu Ministerstwa Infrastruktury, który jest w końcowej fazie prac Rady Ministrów.

Tags: Opinia
piątek, 08 października 2010
(Oddział Warszawa)

arch. Grzegorz A. BUCZEK, PRA, SARP, wiceprezes TUPczłonek Rady Architektury i Rozwoju Warszawyczłonek – sekretarz Głównej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej

Szanowna Paniprof. Hanna Gronkiewicz - WaltzPrezydent Miasta Stołecznego Warszawy

Urząd Miasta st. Warszawy,Plac Bankowy 3/5, 00-950 Warszawa

„List Otwarty”

dot.: konieczności zachowania spójności decyzji o wzizt z polityką przestrzenną Miasta st. Warszawy

Szanowna Pani Prezydent !

W ostatnich latach, tak w poprzedniej jak i kończącej się kadencji Rady m. st. Warszawy wielokrotnie zabierałem publicznie głos, także podczas posiedzeń powołanej przez Panią Prezydent Rady Architektury i Rozwoju Warszawy, w sprawie nadrzędności polityki przestrzennej Miasta st. Warszawy zapisanej w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta nad oba typami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Czyniłem tak, gdyż oczywista dla mnie – jako współautora projektu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - konieczna zgodność działań ze sfery tzw. „realizacji urbanistycznej” z zapisami studium gminnego nie była niestety przestrzegana w Warszawie… Wyrażało się to w powszechnym wydawaniu obu typów decyzji o wzizt w niespójności z głównymi celami dotyczącymi ochrony ładu przestrzennego Stolicy - tak Strategii rozwoju Warszawy do 2020 roku jak i samego Studium oraz z jego istotnymi zapisami, a wręcz w rażącej z nimi sprzeczności. Miało to często miejsce także w sytuacji zaawansowania procedur sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, co skutkowało nawet niemożnością ich uchwalenia, a w rezultacie także destrukcją ładu przestrzennego naszego Miasta, naruszeniem istotnych wartości jego struktury funkcjonalno – przestrzennej oraz tych ze sfery dziedzictwa kulturowego, no i – co przecież równie ważne – marnotrawstwem publicznych środków przeznaczanych na prowadzenie przez administrację samorządową Miasta i jego Dzielnic takich „wewnętrznie sprzecznych” działań. Najbardziej spektakularnym przykładem takich nieprawidłowości było zawieszenie prac nad projektem planu miejscowego Żoliborza Południowego, wobec niemożności pogodzenia w jego treści odnośnych zapisów Studium i sprzecznych z nimi warunków zabudowy ustalonych w licznych decyzjach o wz oraz uzyskanych na ich podstawie pozwoleń na budowę. Podobne przykłady można niestety mnożyć…

Tags: Opinia
niedziela, 19 września 2010

Logowanie

Zalogowani użytkownicy uzyskują dostęp do nowych pozycji w menu i kalendarium, a członkowie TUP mają możliwość pisania artykułów na stronie